CAS NR:3748-13-8 1,3-Diisopropenylbenzeen (gestabiliseerd met TBC)

1. Synthese van thermohardende harsen
2. Rubbermodificatie
3. Composietmateriaalmatrix / verknopingsmiddel
4. Verknopingsmiddelen voor coatings/inkten

Gebaseerd op de structurele kenmerken van de dubbele isopropenyl-verknoping met hoge-activiteit en het stijve aromatische ringraamwerk van de benzeenring, verbetert de kern de belangrijkste prestaties van rubber vanuit vier dimensies: mechanische sterkte, hittebestendigheid en anti-veroudering, slijtvastheid en scheurweerstand, en verwerkings- en gebruiksstabiliteit. Tegelijkertijd tast het de fundamentele verwerkingsvloeibaarheid van rubber niet aan, waardoor het een kernverknopingsmiddel wordt in de rubber-plastische modificatie die de prestaties en het proces in evenwicht brengt.

Als verknopingsmiddel voor UV/thermisch uithardende coatings vertrouwt de kern, vergeleken met gewone enkelvoudige{0}}functionele verdunningsmiddelen, op de structurele kenmerken van de dubbele isopropylgroepen met hoge verknopingsactiviteit + het stijve aromatische ringraamwerk van de benzeenring. Hierdoor kan het uitgebreide voordelen behalen op het gebied van de vernettingsdichtheid van de coating, algemene prestaties, constructiecompatibiliteit en milieuvriendelijkheid. Tegelijkertijd worden de belangrijkste pijnpunten van afzonderlijke-functionele verdunningsmiddelen aangepakt, zoals "slechte coatingprestaties, gemakkelijke migratie en zwakke weersbestendigheid".

De kern bereikt het doel van het aanpakken van de problemen van "zwakke fysieke binding, slechte grensvlakcompatibiliteit en gemakkelijke spanningsconcentratie" tussen vezels en harsmatrices via drie mechanismen: chemische entbinding, optimalisatie van de interfacefasestructuur en matrixkruis{0}}versterking.

De kern richt zich op de hoge reactiviteit van de dubbele isopropenyl dubbele binding en de chemische eigenschappen van de aromatische ring. Het moet uit de buurt worden gehouden van drie soorten stoffen die abnormale zelfaggregatie kunnen veroorzaken, de polymerisatie-/verknopingsreactie kunnen remmen of tot schadelijke nevenreacties kunnen leiden. Tegelijkertijd moet het contact met media vermijden die de prestaties verder kunnen verslechteren.